ابراهیمی، مهدی، نوروزی، اصغر و بابادی، سمیه. 1401. ارزیابی اثربخشی عملکرد دفاتر تسهیل گری در فرآیند توسعه محلات غیررسمی(مطالعه موردی: محله ارزنان اصفهان). مجله مطالعات توسعه اجتماعی ایران، 14(4)، صص324-307
افراخته، حسن. 1399. فضاهای پیراشهری: الگوها، عوامل و پسایندها. مجله توسعه فضاهای پیراشهری، 2(1)، صص18-1
بذرگر، محمدرضا، رحیمی، محمد و سلطانی، علی.(1396). ظرفیتسنجی مدیریتشهری در فرایند توانمندسازی سکونتگاههای غیررسمی(نمونه موردی: پنج شهر ایران). نشریه جغرافیا. 15(53)،صص 250-233.
بردبار گلوی، اعظم و قنبری، سیروس. (1402)، نقش تسهیلگری فرآیندهای اجتماعمحور در توانمندسازی اقتصادی محلات پیراشهری زابل. کاوشهای جغرافیایی مناطق بیابانی.15(2) صص 94-79.
بزی، خدارحم، کیانی، اکبر و صفرزایی، عبدالغنی. (1395). بررسی علل شکلگیری و راهکار مقابله حاشیهنشینی شهر زابل با تأکید بر توانمندسازی. مطالعات شهری. 6 (21). صص 28-17.
بهزادفر، مصطفی، نقرهکار، عبدالحمید، و صالحی، سیدکمیل. 1397. ارزیابی شاخصهای توانمندسازی در سکونتگاههای غیررسمی با رویکرد دارایی مبنا در کلانشهر تهران(نمونه موردی: محله میانآباد اسلامشهر). جغرافیا. 57(16). صص114-96
بهزادی، سجاد و جلیلی صدرآباد، سمانه. 1402. بررسی نقش دفاتر تسهیلگری و توسعه محلی در توانمندسازی محدودههای هدف توسعه (نمونه مطالعاتی: محله ناصرخسرو اصفهان). جغرافیا و توسعة فضای شهری. 10(1)، صص 173-157.
پوراحمد، احمد، زیاری، کرامت الله و حمیدی، اکبر. 1394. سنجش کارکرد دفاتر تسهیلگری در نوسازی بافتهای فرسوده شهری (مطالعه موردی: ناحیه 4 منطقه 11 شهر تهران). فصلنامه جغرافیایی سرزمین. 47.صص 64-49.
حاج علیاکبری، کاوه.1390. تسهیلگری در بافتهای فرسوده شهر تهران. نشریه هفتتپه. 37.صص 38-25.
حکیمی، هادی، سعدلونیا، حسین و میرزایی، علی.1397. امکانسنجی اجرای راهبردهای توانمندسازی در ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی در ایران. فصلنامه راهبرد توسعه. 56.صص 163-135.
رستم زاده، یاور. 1390. ساماندهی و توانمندسازی سکونتگاههای غیررسمی در محلات شهری با بررسی نگرش ساکنین محلی. مورد پژوهشی: محله توحید شهر بندرعباس. فصلنامه مدیریت شهری. 29.صص 336-321.
زالی، نادر، رحمتی، یوسف، و چاره، نجمه. 1394. ارزیابی و نقدی بر طرح ساماندهی و توانمندسازی سکونتگاههای غیررسمی شیراز, مطالعه موردی محله مهدیآباد (کتس بس). پژوهش و برنامهریزی شهری. 6(23). صص132-115
زنگانه، احمد، یوسفی بابادی، سعید و پریزادی، طاهر. 1398. برنامهریزی راهبردی بهمنظور توانمندسازی محلههای دارای فقر شهری (مطالعۀ موردی: شهرکرد). پژوهشهای جغرافیای انسانی. 51(4)صص 1049-1033.
شاطریان، محسن و صدیقه کیانی سلمی .1395. بررسی و مقایسه ابعاد توانمندسازی در بین محلات شهری (مطالعه موردی: محله پشت مشهد بالا و محله طاهر و منصور شهر کاشان). نشریه جغرافیای اجتماعی شهری. 3(8)،صص 86-63.
شاطریان، محسن، گنجی پور، محمود و اشنویی، امیر. 1392. اسکان غیر رسمی-پدیدهای در حال گسترش در هزاره سوم. انتشارات دانشگاه کاشان. چاپ اول.
شیخی، حجت، برونک، فرهاد، زنگیشه یی، سجاد.1400. توسعه محلی و رویکرد تسهیلگری اجتماعمحور، فصلنامه چشمانداز شهرهای آینده. 1،صص 75-61.
کیانی سلمی، صدیقه، شاطریان، محسن، و صفری، حامد.1399. شناسایی عوامل تسهیلکننده توانمندسازی محلههای حاشیهنشین شهر اصفهان (مطالعه موردی: محله عاشقآباد). فصلنامه پژوهشهای جغرافیایی برنامهریزی شهری. 8(1)،صص 192-161.
عباس زاده، شهاب و گوهری، حمید. 1387. توانمندسازی سکونتگاههای غیررسمی با تکیهبر سرمایه اجتماعی نمونه موردی: شهر شهید باهنر مشهد. اولین کنفرانس اقتصاد شهری ایران. مشهد.صص 16-1.
محمدی دوست، سلیمان، مرادیریزی، مرضیه، و خانی زاده، محمدعلی. 1397. ارزیابی نقش مدیریت شهری در توانمندسازی سکونتگاههای فقیرنشین شهری با تأکید بر خواستههای ساکنان. مطالعه موردی: محله زینبیه شهر اصفهان. آمایش جغرافیایی فضا. 8(29)،صص 166-147
مشیری، فرخ، صرافی، مظفر و دهبان، محبوبه. 1392. جایگاه سرمایه اجتماعی در توانمندسازی و ساماندهی اجتماعات ساکن در سکونتگاههای غیررسمی. همایش ملی جغرافیا.شهرسازی و توسعه پایدار تهران. انجمن محیطزیست کومش. دانشگاه صنعت هوایی. صص13-1
Akhmat ,G., Mahroof Khan, M. 2011. Key interventions to solve the problems of informal abodes of the third world, due to poor infrastructure. 2nd International Geography Symposium GEOMED2010. Procedia Social and Behavioral Sciences 19: PP56–60.
Ani, F., Ramlan, N., Suhaimy, K. A. M., Jaes, L., Damin, Z. A., Halim, H., & Ahmad, S. (2018). Applying empowerment approach in community development. In Proceedings of The International Conference on Social Sciences (ICSS),1 (1).
El Menshawy, A., Shafik., S., khedr, F. 2016. Affordable Housing as a Method for Informal Settlements Sustainable Upgrading. Procedia - Social and Behavioral Sciences Volume 223:PP126-133.
Khalifa, M.A. 2015. Evolution of informal settlements upgrading strategies in Egypt: From negligence to participatory development. Ain Shams Engineering Journal (6):PP1151-1159.
Mamdouh Nassar, D., Gamil Elsayed, H. 2018. From Informal Settlements to sustainable communities. Alexandria Engineering Journal 57:PP2367-2376.
Parikh,P. , Bisaga I., Loggia, C., Georgiadou, M.C.,Ojo-Aromokudu, J. 2020. Barriers and opportunities for participatory environmental upgrading: Case study of Havelock informal settlement, Durban.
Pilehvar, A. (2021). Spatial-geographical analysis of urbanization in Iran. Humanities and Social Sciences Communications, 8(1), PP1-12.
UN. Habitat (2003). The challenge of slums; global report on human settlements and metropolitanisation. Available at: http://www.unhabitat.org
Zhang, Q., Yung, E. H. K., & Chan, E. H. W. (2018). Towards sustainable neighborhoods: Challenges and opportunities for neighborhood planning in transitional urban China. Sustainability, 10(2),P 406.